Bir şeye mi baktın?

16 Eylül 2015 Çarşamba

3. KT Kitap Turu // Kendime Yeni Bir Ben Lazım - Miranda Dickinson

Bir günde hayatınızdaki her şeyi kaybetseydiniz, ne yapardınız? Nell Sullivan, otuz üç yaşında, başarılı, iş odaklı yaşayan, bir barışıp bir ayrıldığı sevgilisiyle aynı işyerinde çalışan kontrol manyağı bir kadındır. Fakat bir gün içinde kendisini hem evsiz hem işsiz hem de sevgilisinden ayrılmış olarak bulur. Hayatındaki her şey kontrolünden çıkmıştır.  Nell Sullivan bu durumla baş etmek için bir çılgınlık yapmaya karar verir: San Francisco’da yaşayan kuzeni Lizzie’yi ziyaret etmek. Nell’in tamamen kontrolü dışında gerçekleşen bu gezi sayesinde Nell, daha önceleri hayal bile edemeyeceği tamamen başka bir dünyanın kapılarını aralar.  Kendime Yeni Bir Ben Lazım, kimi zaman güldüren kimi zaman da duygulandıran hikâyesiyle bazen “her şey bitti” dediğimiz anlarda bile aslında hayatın sürprizlerle dolu olduğunu gösteriyor okura.  “İyimser, samimi ve eğlenceli bir hikâye... sanki benimle konuşuluyormuş gibi hissettim.” -Hanna Insyirah “Uzun süredir okuduğum en iyi kitap. Gerçek bir romans.” -Joy Jones “Zekice, zekice, zekice! İhtiyacım olan her şey bu kitaptaydı.” -Jayne Simmons “Fantastik. Heyecan verici, romantik ve yenileyici.” -Liz Stead
Kendime yeni bir lazım benim için bir kitaptan çok bir deneyim oldu. Bir San Francisco macerası, hayallerin gerçek olduğunu gösteren harika bir yoldaş.
Nell Sullivan, tıpkı ben gibi hayatı plan, program içinde geçmiş, mükemmeliyetçi yapıya sahip bir kişilik. Ve bir gün işten atılıyor. Aynen böyle. Kitap bu şekilde sizi bir şoka sokuyor.
Aynı gün içerisinde başına bir çok olay gelen Nell, kendini bir seyahat firmasının içerisinde San Francisco'daki kuzenini ziyaret etmeyi düşünürken buluyor.
Ve maceramızda bu şekilde başlıyor.
Nell işten kovulduktan sonra kendi için bir şeyler yapmaya çalışıyor. Sürekli mutlu olmaya çalışıyor, anı yaşamak istiyor. Planlar programlar olmadan, pozitif düşünceler içerisinde San Francisco'da güzel bir tatil geçirmeyi hedefliyor.Ve oluyor da.
Benim için roman 4 bölümden oluşuyor.
İlk bölümde roman tadında kişisel gelişim kitabı okuyormuşsunuz gibi hissedeceksiniz. Çünkü ben öyle hissettim. Ama işe de yarıyor. Kitabı okuduğum süre içerisinde kendimle barıştım. Aynalara daha fazla bakıyorum ve eskisi kadar kendimden nefret etmiyorum. Pozitif düşünüyorum ve planlamalarımı biraz daha azalttım.

İkinci bölümde roman tadında gezi ve yemek rehberi okuyormuşsunuz gibi hissedeceksiniz. Bu yerleri okurken karnınız acıkabilir ve sürekli bir şeyler pişirme arzusuyla dolup taşabilirsiniz. Çünkü ben öyle hissettim. Hatta Nell orada yemeklerin tadına bakıp iç geçirirken ben ona aynen şöyle bakıyordum.


Üçüncü bölümde cidden hikayenin içine gireceksiniz ve Nell'in hayallerine ulaşması için ona dua edeceksiniz. Aynı zamanda siz de hayalleriniz için bir şeyler yapmak isteyeceksiniz. Çünkü ben istedim.


Ve dördüncü bölümde de Nell'i ayakta alkışlamak isteyeceksiniz. Ama sizi uyarayım, çünkü bu bölüm biraz sıkıcı ve ilk bölümde karşılaştığınız o gezi havası yok ne yazık ki. Duyguları karman çorman olmuş, kararlı ve azimli bir Nell Sullivan var ortada. Ama kitap şekerliğinden hiçbir şey kaybetmiyor.


Nell'in bir hayali var. Kendine ait bir restoran açmak istiyor. Hatta bu hayali çok uzun yıllardır aklında ve her şeyin ayrıntılı bir planını yapmış. Ama bu hayalini uzun süre boyunca kimseye açıklamamış. San Francisco'da yediği yemekler ve gezdiği yerler bu hayalinin ateşini körüklüyor ve sonuç:
Nell Sullivan bu hayalini gerçekleştirmek için plan yapmaya başlıyor.
Tabi her zaman yanında olan kuzeni Lizzie ve dostu Vicky'nin de desteleri hiçbir zaman eksik olmuyor.Sürekli Nell'i destekliyorlar.
Bir de Max var tabi. Gerçi 273.sayfada yaptığı şeyi hayatta unutamam. Hiç tahmin etmemiştim böyle bir şey olabileceğini ama oldu.


Gel Nell, kafa kafaya verelim de ağlayalım modundaydım yani o derece kötü hissettim. Ama bugün spoilerlı kısım yok maalesef.
Ama sonunda tekrar bir araya geldiler ve cidden çok mutlu oldum, zaten diyordum her şey iyi güzel de hep böyle mi olacak? Hiç kötü bir şey yok mu, diye düşünüyordum. Keşke başka bir şey isteseymişim dedim cidden.
Sonu hakkında ne diyeceğimi bilmiyorum.Son bölüme kadar her şey sırasıyla, güzel güzel gitmişti ama son bölüm bana çok oldu bittiye geldi. Yani ne oldu, ne bitti, nasıl geçti o günler, sonrasında ne olacak, bir sürü soru kaldı aklımda. Ama ben Nell Sullivan'a güveniyorum. O yapar.
Çok cici bir kitaptı ve ben bu kitabı tekrar tekrar okumayı düşünüyorum.
Sonu yüzünden bir puan kırdım maalesef.



2 Eylül 2015 Çarşamba

2. KT Kitap Turu // Şeftali Kokan Bir Yaz - Jodi Lynn Anderson


Tam bir baş belası olan Murphy İçine kapanık, masum Birdie ve sosyetik güzel Leeda... Birbirlerinden her anlamda farklı olan Murphy, Birdie ve Leeda’nın hayatları hiç beklemedikleri bir şekilde bir yaz Darlington Şeftali Bahçesi’nde kesişir. İlk başlarda her ne kadar üçü de birbirinden uzak durmaya çalışıp birbirlerine karşı soğuk olsa da zamanla aralarında hiç kimsenin ya da hiçbir şeyin kolay kolay koparamayacağı bir bağ oluşur. Acaba bu bağ, bu üç genç kadının hayatındaki sorunları da çözmelerinde etkili olacak mı, dahası içlerindeki hissettikleri boşluğu doldurmaya bu bağın gücü yetecek midir? Bu yaz diğer yazlardan çok farklı olacak! "Şeftali Kokulu Bir Yaz, “arkadaşlar güzeldir” sözünün altının çizildiği, bütün farklara rağmen insanın birbirine tutunmasının değerini gösteren sıcacık ve samimi bir öykü. Anderson’ın hikâyesi, ergenliğin son çığlıklarıyla beraber, o yaşlara özgü sıkıntıları ve beklentileri dile getiriyor. Publishers Weekly Komik, özgün ve tam anlamıyla çok yaratıcı. Jodi Anderson’ın kalemi oldukça cezbedici. Şeftaliler kadar lezzetli ve tatlı bir hikâye." Booklist

Herkese merhaba :D
Şimdi sizlerle içimi parçalayan, bana arkadaşlıkların önemini anlatan ve içimi ısıtan sıcacık bir kitaptan bahsedeceğim.
Şeftali Kokan Bir Yaz, Novella Dinamik Yayınları sponsorluğunda Kitap Tüccarları olarak okuduğumuz bir kitaptı. Ben kitabı daha önceden farklı bir yayın evinden Yaz Arkadaşları ismiyle okumuştum ve ilk okuduğum doğru düzgün romanlardan biriydi. O zamanda kitabı şimdiki kadar çok sevmiştim.
Şunu belirtmek isterim ki kitabın harika alıntıları ya da unutulmaz tavsiye verici sözleri yok. Kısaca edebi yönü çok ağır basmayan bir kitap. Olay odaklı giden ve asıl tavsiyenin hikayenin bütününde olduğu bir kitap. Yazdıklarımı anladıysanız sizi seviyorum :D
Tanıtım Bülteninden de anlayacağınız üzere Murphy, Leeda ve Birdie birbirlerinden tamamen farklı üç genç kız.
Murphy, hikayenin kötü kızı. Annesi kasabanın adı çıkmış kadını ve herkes Murphy'nin de öyle olduğunu ya da olması gerektiğini düşünüyor. Bir gün yaptığı bir hata sonucu, bahar tatilini Darlington şeftali Bahçesi'nde çalışarak geçirmesi gerekiyor.
Leeda, ablasını 7/24 kıskanıyor ve ailesinin onu sevmediğini düşünüyor. Ne kadar kusursuz olursa olsun ailesinin gözünde ablası Danay kadar olmadığını düşünüyor.
Ailesi de gıcık zaten. Kızlarını bahar tatili için akrabalarının yeri olan Darlington Şeftali Bahçesi'nde çalışmaya yolluyorlar.
Birdie ise şeftali bahçesinin sahibinin kızı. Annesi ve babası boşanma kararı almışlar ve Birdie cidden bir depresyon halinde. Ayrıca o yılın şeftali bahçesinde geçireceği son yıl olduğunu düşünüyor.
Kızlarımızın yolları bahar tatilinde kesişiyor. Çok iyi anlaşamayan üçlümüz yaz tatili için yeniden bir araya geldiklerinde asıl hikaye başlıyor.
Benim için kitabın en güzel yanı, arkadaşlığın, dostluğun ne kadar önemli olduğunu anlamamı, elimde olan arkadaşlıkların değerini bilmem gerektiğini anlamamı sağladı.
Samimi olmak gerekirse iki üç kişiden oluşan sıcacık aile gibi bir arkadaş grubum yok. Hatta derdim olduğunda gidip ilk anlatacağım kişi diye birisi de yok. Yani birçok arkadaşım olduğu doğru ama kimseye gerçek dostum, beni anlayan tek kişi dememişimdir.
İşte bu kitabı bu yüzden çok seviyorum. Bana mucizelerin gerçek olabildiğini gösteriyor. Bana gerçek arkadaşlıkların var olduğunu, var olabileceğini gösteriyor. Bir bakıma içimdeki bu boşluk duygusuna çare oluyor.


Üç an karakterden de parçalar buldum kendime. Üçünü de kendime yaın hissettim ve üçü adına sevindim, üzüldüm, heyecanlandım...
Karakterler canlıydı benim için. Canlıydı ve hikayelerini bana anlatıyorlardı. Senin için de umut var diyorlardı.
Kitap hakkında daha fazla yorum yapamayacağım. İçinizi ısıtacak, sıcacık bir dostluk hikayesi arıyorsanız bu kitap kesinlikle biçilmiş kaftan.
Daha mükemmel ötesi cildinden, sayfaların kenar renginden ve sürekli koklamaktan kendimi tinerci gibi hissettiğim kokusundan bahsetmedim bile...
Ve kitabı okurken canım çok fena şeftali çekti bir yerde. Kokusu falan da tatmin edemedi beni.
Size bir tavsiye, kitabı okurken yanınızda her zaman bir kaç tane şeftali bulunsun. Ama dikkat, Murphy gibi iç çamaşırınıza kadar şeftaliye bulanabilir siniz.
İyi günler herkese.
Puanım: